تاريكى و پنهانىِ بصيرت ، بينا و روشن گردد و آيات الهيّه را ببيند و حقائق و أسرار را بفهمد ، و دل‌ها پس از ستيزگى و سركشى آرام گيرد و رام شود . بندگان خاصّ خدا چراغ هدايت و معرفت را مىافروزند و هميشه براى خداوند - عزّت آلاؤه - در طول زمان‌هاى دراز از دهور و ايّام يكى پس از ديگرى و همچنين در ايّامِ فَترتى كه بين قيام دو پيامبر بزرگ بوده است ، بندگانى خاصّ و صالح بوده‌اند كه خداوند با الهام و القاء مطالب و مهمّات با افكار و انديشه‌هاى آنان بطور راز تكلّم ميكرده است و با بنياد عقول و ريشه و اصل نفوس آنها سخن مىگفته است . پس آنها با ديدهء بصيرت و نورِ بيدارى ، در گوش‌هاى خود و چشمهاى خود و دل‌هاى خود چراغ هدايت و معرفت افروختند . به ياد مىآورند روزهاى خدا را براى مغتنم شمردن اعمال ، و مىترسانند از مقام حقّ تعالى در مواقف حساب . اين بندگان به منزلهء راهنمايانى هستند كه در وادى ظلمات مردم را به هدايت و عالم نور رهبرى كنند . كسى كه طريقهء اعتدال و راه راست و مستقيم را در پيش گرفت ، او را در آن راه ستايش گويند و راهش را امضاء نموده و تأييد كنند و او را به نجات و رستگارى بشارت دهند ؛ و كسى كه از راه مستقيم انحراف ورزد و به راست و چپ بگرايد ، او را مذمّت نمايند و از هلاكت و نابودى برحذر دارند و بيم دهند . اين بندگان خدا به منزلهء چراغ‌هاى درخشان وادىهاى ظلمتند ،